Polityka, wigilia i roztropność

W całym tym zamieszaniu wokół Trybunału Konstytucyjnego, którego jesteśmy świadkami tuż przed Bożym Narodzeniem w Polsce, charakterystyczne są nawoływania do tego, aby Kościół wreszcie zabrał głos. Przez Kościół rozumie się biskupów, chętnie przywoływany jest Prymas, Przewodniczący Konferencji Episkopatu, czy jakaś Komisja Episkopatu zajmująca się problemami społecznymi.

W całym tym zamieszaniu wokół Trybunału Konstytucyjnego, którego jesteśmy świadkami tuż przed Bożym Narodzeniem w Polsce, charakterystyczne są nawoływania do tego, aby Kościół wreszcie zabrał głos. Przez Kościół rozumie się biskupów, chętnie przywoływany jest Prymas, Przewodniczący Konferencji Episkopatu, czy jakaś Komisja Episkopatu zajmująca się problemami społecznymi. Głosy wzywające Kościół do aktywności słychać z różnych stron sceny politycznej. Niektóre są ewidentnie tendencyjne, ich autorzy byliby usatysfakcjonowani, gdyby Kościół przemówił językiem ich obozu politycznego, potępiając oczywiście przeciwników.

Broń nas Boże przed takim zajęciem stanowiska. Wierzę, że nie uczynią tego szeregowi kapłani w czasie Świąt i nie zaczną mówić kazań językiem partyjnym. Nie tylko sprzeniewierzyliby się swemu powołaniu, ale zgrzeszyli brakiem roztropności. Swoich przecież nie muszą przekonywać, przeciwnicy polityczni mogliby tak zareagować jak to widzimy w Sejmie. Poza tym już przekonaliśmy się na przykładzie uchodźców, co znaczy nieodróżnianie języka religii od języka polityki. Skutkiem tego, że wielu katolików w kwestiach uchodźców nie zna innego języka niż język poszczególnych partii politycznych, jest dziwna niepewność co do sposobu realizacji w Roku Miłosierdzia jednego z uczynków miłosierdzia - podróżnych w dom przyjąć.

Może więc nic nie mówić? Niektórzy radzą, aby przeczekać burzę, nie wstawiać nogi między drzwi i próg. Niech się politycy wykłócą, wykrzyczą, całkowicie skompromitują. Ludzie sami to ocenią, wyciągną wnioski na ulicy albo przy najbliższych wyborach. Mamy tyle pięknych tematów o miłości, rodzinie, przebaczeniu, ubogiej stajence. Owszem, tematów ci u nas w bród. Ale przecież tam w Sejmie kłócą się nie muzułmanie, nie sami ateiści. Większość posłów i senatorów – z obu stron sporu - to przecież katolicy, spieszący – jak sami deklarują - na Wigilię i Pasterkę.

Nie chciałbym im publicznie robić rachunku sumienia. Jest to brzydka pokusa tanich moralizatorów. Poza tym polityka nie jest zajęciem dla ministrantów. A jednak patrząc na to, co się dzieje w Sejmie, nie mogę zapomnieć słów Jana Pawła II, który pisał, że w doświadczeniu wierzącego „nie może być dwóch równoległych nurtów: z jednej strony tak zwanego życia <duchowego> z jego własnymi wartościami i wymogami, z drugiej tak zwanego życia <świeckiego>, obejmującego rodzinę, pracę, relacje społeczne, zaangażowanie polityczne i kulturalne” (Adhortacja Christifideles laici, nr 59).

Trzeba się zgodzić, że tak harmonijnie ukształtowanych katolików poszukuje się we wszystkich dziedzinach życia. Dlaczego jednak tak rzadko wołamy o nich w polityce? Przecież, gdyby takich było po kilku w każdej partii politycznej, potrafiliby zaproponować inny język, może większą zdolność do kompromisu, nie mówiąc już o tym, że powinni być filtrem hamującym chamskie odzywki i reakcje we własnych szeregach. Jeśli dzisiaj wszyscy tak namiętnie szukają autorytetów w życiu publicznym, to pierwszym zadaniem owych autorytetów powinno być mówienie w oczy prawdy partyjnym kolegom, a nawet przywódcom.

Nieodłączną cechą autorytetu - nie wiem, czy nie najważniejszą - jest roztropność. Jest to sprawność rozeznania prawdziwego dobra w każdej okoliczności. Uzdalnia polityka do spójnych, konsekwentnych decyzji, podejmowanych z poczuciem realizmu i odpowiedzialności. Nie ma nic wspólnego z przebiegłością, tanią kalkulacją, niezdecydowaniem czy też serwilizmem wobec przywódców partyjnych. Niestety w polskim Sejmie tego nie brakuje.

Jakże dużo katoliccy politycy mogliby się nauczyć od św. Tomasza. Pisał, że roztropność cechuje ludzi, którzy pamiętają swoją przeszłość bez zafałszowań, posiedli zdolność uczenia się z doświadczenia innych, są zdolni do stawiania czoła niespodziewanym trudnościom, przezornie potrafią ocenić skuteczność swoich decyzji oraz trzeźwo oceniają okoliczności wprowadzenia ich w życie. Tylko prawa stanowione przez ludzi roztropnych mają szansę być wcielane w życie przez roztropnych obywateli, ponieważ nie narażają ich na utratę osobowej godności.

Może trzeba się więc pomodlić w Święta o roztropnych polityków, a także o to, aby pamiętali, iż prawo, które stanowią, może naruszać godność roztropnych obywateli. 

Zgodnie z art. 8 ust. 1 Dekretu ogólnego w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych w Kościele katolickim wydanym przez Konferencję Episkopatu Polski w dniu 13 marca 2018 r. (dalej: Dekret) informuję, że:

  1. Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest Diecezja Płocka z siedzibą przy ul. Tumskiej 3 w Płocku, reprezentowana przez Biskupa Diecezjalnego Piotra Liberę;
  2. Inspektorem ochrony danych w Diecezji Płockiej jest ks. Dariusz Rogowski, tel. 24 262 26 40, e-mail: inspektor@diecezjaplocka.pl;
  3. Pani/Pana dane osobowe przetwarzane będą w celu zapewnienia bezpieczeństwa usług, celu informacyjnym oraz pomiarów statystycznych;
  4. Przetwarzanie danych jest niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora lub przez stronę trzecią, z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter wobec tych interesów mają interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą, wymagające ochrony danych osobowych, w szczególności, gdy osoba, której dane dotyczą, jest dzieckiem;
  5. Odbiorcą Pani/Pana danych osobowych jest Diecezja Płocka oraz Redaktor Strony.
  6. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane do publicznej kościelnej osoby prawnej mającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
  7. Pani/Pana dane osobowe z uwagi na nasz uzasadniony interes będziemy przetwarzać do czasu ewentualnego zgłoszenia przez Pana/Panią skutecznego sprzeciwu;
  8. Posiada Pani/Pan prawo dostępu do treści swoich danych oraz prawo ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania zgodnie z Dekretem;
  9. Ma Pani/Pan prawo wniesienia skargi do Kościelnego Inspektora Ochrony Danych (adres: Skwer kard. Stefana Wyszyńskiego 6, 01-015 Warszawa, e-mail: kiod@episkopat.pl), gdy uzna Pani/Pan, iż przetwarzanie danych osobowych Pani/Pana dotyczących narusza przepisy Dekretu;
  10. Przetwarzanie odbywa się w sposób zautomatyzowany, ale dane nie będą profilowane.

 


Opuść stronę