Modlitwa sióstr zakonnych w intencji kapłanów

Bez wątpienia to Duch Święty natchnął siostry zakonne w Polsce, aby podjęły dziewięciotygodniową nowennę w intencji polskich kapłanów. Siostry wszystkich zgromadzeń zakonnych żeńskich, czynnych i klauzurowych, od 1 czerwca do 1 sierpnia codziennie o 20.30 będą rozważać różańcowe tajemnice światła i prosić Jezusa Miłosiernego o duchowe umocnienie księży w obliczu wyzwań współczesności. Będą się modlić o świętość kapłanów, przepraszać za nasze grzechy i wynagradzać za niewierność, która rozgościła się w życiu wielu współczesnych polskich księży.

 Bez wątpienia to Duch Święty natchnął siostry zakonne w Polsce, aby podjęły dziewięciotygodniową nowennę w intencji polskich kapłanów. Siostry wszystkich zgromadzeń zakonnych żeńskich, czynnych i klauzurowych, od 1 czerwca do 1 sierpnia codziennie o 20.30 będą rozważać różańcowe tajemnice światła i prosić Jezusa Miłosiernego o duchowe umocnienie księży w obliczu wyzwań współczesności. Będą się modlić o świętość kapłanów, przepraszać za nasze grzechy i wynagradzać za niewierność, która rozgościła się w życiu wielu współczesnych polskich księży.
 Kiedy usłyszałem o tej inicjatywie, nie tylko wzruszyłem się szlachetnością i mądrością sióstr, ale poczułem realny dopływ dobra w naszej wspólnocie. Wreszcie - pomyślałem - jakiś duchowy impuls do nawrócenia; prośba o to, aby rzeczywiście Bóg zesłał łaskę tam, gdzie rozlał się grzech.. Nie lekceważąc prawnych, społecznych i kanonicznych środków, które trzeba zastosować wobec grzechu pedofilii, a zwłaszcza w pomocy ofiarom, to przecież tej tajemnicy bezbożności (por.2 Tes 2,7; Ef 2,2) nie pokonamy bez wejścia w tajemnicę pobożności.
 W jej zasięgu znajduje się pokuta i modlitwa przebłagalna. Jakże nie wspomnieć starotestamentalnych pokut, do jakich prorocy wzywali grzeszników; postów, płaczów, popiołów i umartwień, które wzmacniają solidarność w pokutowaniu. Z solidarności pokutowania nie trzeba wyłączać nikogo, ani biskupów, ani kapłanów, ani stowarzyszeń, ani odpowiedzialnych za zle struktury, które umożliwiły tragiczne zaniedbania. Solidarność w pokucie przepływa poprzez skruszone serca, a nie poprzez wzajemne oskarżenia. To, że taka pokuta jest potrzebna w Kościele, potwierdzają coraz liczniejsze objawienia prywatne.
 Za uwzględnieniem tego wymiaru świadczą także sposoby radzenia sobie ze skutkami grzechu pedofilii na poziomie społecznym, prawnym, w tym prawno kościelnym. Jak na dłoni widać, że skutki zła spowodowane przez ten grzech obnażają szatańską moc zła, indywidualnego i społecznego, wołającego o pomstę do nieba. Każdy wierzący musi przecież na serio potraktować słowa Jezusa: Kto by się stal powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą we Mnie, temu byłoby lepiej kamień młyński zawiesić u szyi i utopić go w głębi morza (Mk 9, 42). 
 Dlatego w naszym samooczyszczeniu, poza zadośćuczynieniem, zmianą mentalności, uściśleniem prawa i konsekwencją w jego stosowaniu, konieczne jest zwrócenie uwagi na skutki działania szatańskiego w przestrzeni naszej pychy, pożądliwości ciała i oczu. Solidarność w pokucie nie zwalnia nikogo z odpowiedzialności za naprawienie szkód, choć oczywiście nie zmniejsza winy tych, którzy dopuścili się takich grzechów. Czyż nie wydaje się dziwne, że dyskusja o pentekostalizacji w Kościele, która niedawno przetoczyła się przez nasze wspólnoty, w ogóle nie wybrzmiewa w obecnym kryzysie. Nawet wierzący komentatorzy obecnego kryzysu, także ci w koloratkach, nie dostrzegają wymiaru szatańskiego. 
 Przeciwnicy uwzględnienia mocy szatańskiego działania, także księża, wolą chodzić do mediów, gdzie z rewolucyjnym zapałem tępią zło w Kościele. Zyskują oczywiście aplauz najbardziej ateistycznych reformatorów Kościoła. Ci ostatni nie wierzą oczywiście w szatana, co jednak wcale nie znaczy, że nie ulegają jego wpływom. Zamęt jest tu potworny, nic z niczym się nie łączy; pedofilia w Kościele z pedofilią w instytucjach świeckich, homoseksualizm z pedofilią, pornografia z wychowaniem, kryzys ojcostwa z rozbitą rodziną, absolutna wolność z bezradną i rachityczna wolą.
 Skutkiem takiej kultury jest kakofonia moralna, kłótnie w poszukiwaniu środków zaradczych, ideologizacja problemu. W konsekwencji dobro ofiar miesza się z ilością pieniędzy inkasowanych poprzez kancelarie prawne, kastowa solidarność wciąż trzyma się mocno, oskarżenia znoszą się z kontroskarżeniami, cynizm wygrywa z cierpieniem ofiar. Czy nie słychać tu rechotu szatana?

Zgodnie z art. 8 ust. 1 Dekretu ogólnego w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych w Kościele katolickim wydanym przez Konferencję Episkopatu Polski w dniu 13 marca 2018 r. (dalej: Dekret) informuję, że:

  1. Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest Diecezja Płocka z siedzibą przy ul. Tumskiej 3 w Płocku, reprezentowana przez Biskupa Diecezjalnego Piotra Liberę;
  2. Inspektorem ochrony danych w Diecezji Płockiej jest ks. Dariusz Rogowski, tel. 24 262 26 40, e-mail: inspektor@diecezjaplocka.pl;
  3. Pani/Pana dane osobowe przetwarzane będą w celu zapewnienia bezpieczeństwa usług, celu informacyjnym oraz pomiarów statystycznych;
  4. Przetwarzanie danych jest niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora lub przez stronę trzecią, z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter wobec tych interesów mają interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą, wymagające ochrony danych osobowych, w szczególności, gdy osoba, której dane dotyczą, jest dzieckiem;
  5. Odbiorcą Pani/Pana danych osobowych jest Diecezja Płocka oraz Redaktor Strony.
  6. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane do publicznej kościelnej osoby prawnej mającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
  7. Pani/Pana dane osobowe z uwagi na nasz uzasadniony interes będziemy przetwarzać do czasu ewentualnego zgłoszenia przez Pana/Panią skutecznego sprzeciwu;
  8. Posiada Pani/Pan prawo dostępu do treści swoich danych oraz prawo ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania zgodnie z Dekretem;
  9. Ma Pani/Pan prawo wniesienia skargi do Kościelnego Inspektora Ochrony Danych (adres: Skwer kard. Stefana Wyszyńskiego 6, 01-015 Warszawa, e-mail: kiod@episkopat.pl), gdy uzna Pani/Pan, iż przetwarzanie danych osobowych Pani/Pana dotyczących narusza przepisy Dekretu;
  10. Przetwarzanie odbywa się w sposób zautomatyzowany, ale dane nie będą profilowane.

 


Opuść stronę