Św. Faustyna

Dzieciństwo i młodość

Helena Kowalska przyszła na świat 25 sierpnia 1905 roku w Głogowcu, została ochrzczona w kościele w Świnicach Warckich, w którym to jako dziecko, a później jako nastolatka, doznała głębokich przeżyć religijnych. Już jako siedmiolatka podczas modlitwy do Najświętszego Sakramentu usłyszała zaproszenie do życia doskonałego. To tutaj w wieku dziewięciu lat po raz pierwszy przyjęła Komunię Świętą.

O życiu Heleny Kowalskiej przed jej wstąpieniem do zakonu wiemy dzisiaj bardzo niewiele. Część informacji można znaleźć w pisanym przez nią od 1933 roku Dzienniczku (jego pierwszą wersję spaliła, w roku 1934 w Wilnie zaczęła pisać go na nowo).

W wieku 16 lat wyjechała do pracy do Aleksandrowa koło Łodzi, gdzie pracowała jako służąca. Gdy po roku powróciła do rodzinnej wsi, poprosiła rodziców o pozwolenie na wstąpienie do klasztoru. Nie wyrazili oni na to zgody z powodów finansowych, bowiem nie mogli zapewnić córce wymaganego przez zgromadzenia posagu. Helena powróciła do pracy, zatrudniła się w Łodzi, a później w Warszawie, oszczędzała odkładając na skromny posag.

Życie zakonne i okres płocki

W 1928 roku w Krakowie przyjęła śluby zakonne. Wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, przyjmując imię Faustyna. W latach 1930-1932 mieszkała w domu zgromadzenia w Płocku. Można ją było spotkać za ladą miejscowego sklepu piekarniczego, mieszczącego się na płockim Rynku pod numerem 16.

Siostra Faustyna przybyła do Płocka w maju lub czerwcu 1930 roku. W Zakładzie Anioła Stróża, bo tak nazywano wtedy płocki klasztor, przebywało wówczas ponad 30 sióstr, które opiekowały się ponad setką młodych wychowanek. Dziewczęta, które nie ukończyły jeszcze 18 roku życia, uczyły się w szkole podstawowej, także zawodu. Opiekunem zakładu był biskup Antoni Julian Nowowiejski.

Jak wspominały siostry, które pracowały razem z Faustyną, była ona bardzo pracowita, często zjawiała się w sklepie wcześniej niż inne siostry, zostawała także dłużej. Podczas pracy Siostra Faustyna modliła się, co ułatwione było zapewne dzięki zakonnej regule milczenia. Faustyna pracowała w zakonnej piekarni, przez jakiś czas była także kucharką.

Objawienia i misja głoszenia Miłosierdzia Bożego

To właśnie w Płocku Siostra Faustyna doznała pierwszego objawienia obrazu Jezusa. O wydarzeniu tym można przeczytać na tablicy jednej z płockich kamienic na Rynku, na której miejscu stał kiedyś klasztor: „W tym domu, 22 lutego 1931 roku, św. Siostra Faustyna miała pierwsze objawienie obrazu Jezusa Miłosiernego”.

Właśnie wtedy nastąpiło jedno z najważniejszych wydarzeń w życiu duchowym Siostry Faustyny. Podczas wizji usłyszała nakaz namalowania wizerunku Jezusa, będącego odtworzeniem postaci, w jakiej jej się ukazał: z ręką podniesioną do błogosławieństwa oraz z dwoma promieniami, czerwonym i jasnym, wychodzącym z „uchylenia szaty na piersiach” (z Dzienniczka). Na obrazie miała widnieć inskrypcja: „Jezu, ufam Tobie”. Także w Płocku Święta Faustyna dowiedziała się o woli Jezusa, który wyraził życzenie, aby pierwszą niedzielę po Wielkanocy ustanowić świętem Bożego Miłosierdzia.

Właśnie wtedy zaczęła się misja Siostry Faustyny, której głównym celem było informowanie ludzi o bożym miłosierdziu. Jezus obiecał Siostrze Faustynie, że każdy, kto będzie czcić jego obraz, namalowany według jego poleceń, będzie zbawiony. Niezbędnym warunkiem zbawienia jest jednak, obok zaufania Jezusowi, czynienie miłosierdzia bliźnim. Jak piszą biografowie Siostry Faustyny, Jezus prosił ją o ustanowienie święta Bożego Miłosierdzia w czternastu objawieniach. Syn Boży ukazał się Faustynie tak jak ukazał się apostołom w Wieczerniku, do których przyszedł, mimo zamkniętych drzwi. Chrystus pozdrowił apostołów słowami: „Pokój Wam!”. Właśnie w tym momencie Chrystus ukazany jest na obrazie widzianym w objawieniu przez Świętą Faustynę. Jak pisze Ewa K. Czaczkowska, obraz „przedstawia miłosierną miłość Boga do człowieka, która najpełniej została wyrażona w życiu, męce, śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa”.

Podczas objawień Jezus przekazywał Siostrze Faustynie obietnice związane między innymi z zasadami obchodzenia święta Miłosierdzia Bożego. Siostra Faustyna przykładała ogromną wagę do codziennej modlitwy i do modlitwy za bliźnich. Komunia Święta była dla niej najważniejszym momentem każdego dnia, miała ona wielką cześć do Najświętszego Sakramentu, dlatego do swego imienia zakonnego – Maria Faustyna – dodała predykat „od Najświętszego Sakramentu”. Po przyjęciu Komunii Świętej doznawała wizji, jej dusza doświadczała mistycznego zjednoczenia z Bogiem przez co Siostrze Faustynie została objawiona prawda o największej łasce bożego miłosierdzia, które spłynęło na ludzi dzięki Wcieleniu i Odkupieniu Syna Bożego.

Miejsca związane z Siostrą Faustyną w Płocku

Podczas swego pobytu w Płocku Siostra Faustyna modliła się zapewne także w płockiej katedrze, w której w tym czasie poświęcono Ołtarz Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus, świętej szczególnie ważnej dla Faustyny. Dziś pielgrzymi, którzy przybywają do Płocka śladami świętej, często uczestniczą w mszach św., które sprawowane są w jeszcze jednym kościele, który znajduje się nieopodal dawnego klasztoru – w Kościele Świętego Bartłomieja.

Jezus ukazał się świętej Faustynie w celi zakonnej. Dziś w miejscu, gdzie znajdowała się cela Siostry Faustyny, siostry planują postawić kaplicę Najświętszego Sakramentu, w  której będzie trwała wieczysta adoracja. Na miejscu dawnego klasztoru, który zgromadzenie wypędzone z zakonu w 1950 roku odzyskało w roku 1990, powstaje kościół, ośrodek rekolekcyjny oraz dom pielgrzyma.

W 2006 roku w kamienicy pod numerem 16 na płockim Rynku, w pomieszczeniu dawnej piekarni, urządzono multimedialną wystawę poświęconą Siostrze Faustynie. Pieczołowicie zrekonstruowano piekarnię i celę zakonną, w której zgromadzono przedmioty z czasów życia Świętej Faustyny w klasztorze. Święta podczas swego pobytu na płockiej ziemi przebywała także przez jakiś czas w Białej, gdzie dziś przeniesiono figurę Jezusa Miłosiernego, pierwotnie postawioną w 1990 roku w miejscu objawienia w klasztorze.

Do Białej, oddalonej od Płocka filii klasztoru siostra Faustyna przyjechała kilkakrotnie w celu podreperowania zdrowia. Siostry miały tutaj gospodarstwo, którego uprawy przeznaczone były na funkcjonowanie domu zakonnego w Płocku. Nie zachował się jednak do dzisiaj dom, w którym zamieszkiwała wtedy Siostra Faustyna.

Katedra _koncert Na Rocznicę Objawień Św . S . Faustyny

Koncert na rocznicę objawień św. Siostry Faustyny – Katedra Płocka (fot. Gość Niedzielny) 

 

Droga do świętości

W Zgromadzeniu Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia Siostra Faustyna przeżyła 13 lat. W tym czasie przebywała w kilku domach, najdłużej w Krakowie, Warszawie, Płocku i Wilnie. Siostra pełniła różne obowiązki, zajmowała się pracą w kuchni, pracą w piekarni, pracowała w polu, była także furtianką. Podczas swojego krótkiego, bo zaledwie 33-letniego życia Siostra Faustyna doświadczyła wielu łask: objawień, ekstaz, daru bilokacji, ukrytych stygmatów, czytania w duszach ludzkich, doświadczyła także mistycznych zrękowin i zaślubin.

Zmarła 5 października 1938 roku w klasztorze w Krakowie-Łagiewnikach. Chorowała na gruźlicę płuc i przewodu pokarmowego. Jej pogrzeb odbył się 7 października, w Dzień Matki Bożej Różańcowej.

We wrześniu 1946 roku Konferencja Episkopatu Polski, której przewodził wówczas prymas August Hlond zwróciła się do Watykanu z prośbą o ustanowienie święta Bożego Miłosierdzia. Na pozytywną odpowiedź czekano 50 lat. Przez wiele lat po wojnie zastanawiano się także nad kwestią związaną z kultem obrazu namalowanego według wskazówek Siostry Faustyny (jego dwie wersje powstały we Lwowie, kolejna już po śmierci Siostry Faustyny w Łagiewnikach, jej twórcą był Adolf Hyła. Po wojnie ogłoszono konkurs na nowe przedstawienie, zgodne z liturgią). Dziś obraz Hyły jest jednym z najbardziej znanych przedstawień Jezusa Miłosiernego, który objawił się Świętej Faustynie. Znana nam wersja różni się jednak od oryginalnego obrazu. Artysta przemalował jego tło, nawiązując do sceny ukazania się Jezusa w Wieczerniku. Pierwotnie Chrystus ukazany był na tle górskiego krajobrazu.

18 kwietnia 1993 roku Ojciec Święty Jan Paweł II wyniósł Siostrę Faustynę do chwały ołtarzy, a 30 kwietnia 2000 roku ogłosił świętą. Relikwie świętej znajdują się w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. Papież ustanowił także pierwszą niedzielę po Wielkanocy świętem Miłosierdzia Bożego.

Podczas homilii Jan Paweł II tak mówił o orędziu miłosierdzia: „Przekazuję je wszystkim ludziom, aby uczyli się coraz pełniej poznawać prawdziwe oblicze Boga i prawdziwe oblicze człowieka. Ta miłość powinna inspirować współczesnego człowieka, współczesną ludzkość, aby mogła stawiać czoło kryzysowi sensu życia, podjąć wyzwanie związane z różnorodnymi potrzebami, a przed wszystkim, by mogła wypełnić obowiązek obrony godności każdej osoby ludzkiej”.

Dzięki Siostrze Faustynie narodził się Apostolski Ruch Bożego Miłosierdzia, którego zadaniem jest kontynuacja jej misji, głoszenie światu Miłosierdzia Bożego poprzez świadectwo życia, czyny, słowa i modlitwę.

Materiały źródłowe: Ewa K. Czaczkowska, ,,Siostra Faustyna. Biografia Świętej”, Wydawnictwo Znak, Kraków 2012.

http://www.faustyna.pl/index.php?option=com_contentplus&task=sectioncontree&id=17&Itemid=61 

Cytat dnia

Oto mija już sto lat od Twojego objawienia się trojgu dzieciom w Fatimie, gdzie prosiłaś o modlitwę i pokutę za grzeszników oraz o nawrócenie. Dzisiaj stajemy przed Tobą my, polscy biskupi, duchowieństwo, osoby życia konsekrowanego, wierni świeccy i zwracamy się do Twego Niepokalanego Serca, postanawiając rzetelnie odpowiedzieć na Twoją prośbę. Pragniemy, z Bożą pomocą – na różnych płaszczyznach naszego życia i pracy – stanowić jeden, nawracający się nieustannie Lud Boży, w którym nie ma nienawiści, przemocy i wyzysku. Pragniemy żyć w łasce uświęcającej, aby nasz Kościół stał się prawdziwym Domem Bożym i Bramą Nieba.

Akt poświęcenia Kościoła w Polsce Niepokalanemu Sercu Maryi
Polecamy
Księga XLIII Synodu Diecezji Płockiej

Księga „Gdzie jest Bóg, tam jest przyszłość”. XLIII Synod Diecezji Płockiej składa się z trzech części. W pierwszej zamieszczono 14 dekretów synodalnych (dokumentów głównych), opracowanych przez właściwe komisje synodalne. W drugiej części Księgi synodalnej znalazły się: statuty instytucji, instrukcje, regulaminy i wytyczne. W części trzeciej, oprócz nieodzownego materiału prawnego (Dekret Biskupa Płockiego, zwołujący Synod; Regulamin Synodalny itp.), zamieszczony został List pasterski Biskupa Płockiego na Wielki Post 2013 „Synod szkołą wędrowania z Kościołem, w Kościele i dla Kościoła”, wspomniany List pasterski na Niedzielę Synodalną, a także liczne, bogate w treści homilie i przemówienia Biskupa Piotra, wygłaszane podczas Sesji Plenarnych Synodu oraz przy innych okazjach, wykorzystywanych przez Biskupa dla krzewienia idei synodalnej w Diecezji.

zobacz więcej
Proszę wpisać godzinę w prawidłowym formacie
SZUKAJ |
Wyślij intencję

Wypełnij poprawnie wszystkie pola

Błąd serwera, spróbuj ponownie!



Tu możesz wysłać intencję modlitewną. Otrzymają ją wybrane zgromadzenia zakonne i wspólnoty.

Dziękujemy za wysłanie intencji
Zapisz

Ta strona używa COOKIES. Z pomocą cookies zbieramy dane jedynie w celach statystycznych. Możesz usunąć pliki cookies z dysku twardego a także zablokować ich zapisywanie poprzez zmianę ustawień swojej przeglądarki.

x