OKÓLNIK
Okólnik 2/2018
18.01.2018
Spis treści:

Okólnik 2

ZAPROSZENIE BISKUPA PŁOCKIEGO NA DZIEŃ ŻYCIA KONSEKROWANEGO

W święto Ofiarowania Pańskiego obchodzimy, ustanowiony przez św. Jana Pawła II, Dzień Życia Konsekrowanego. W diecezjalnej wspólnocie powołanych pragniemy dziękować Bogu za łaskę wybrania i ubogacać się wzajemnie darem charyzmatu. Chcemy również prosić o właściwe rozumienie eklezjalnej wartości życia zakonnego i o nowe powołania.
Do wspólnej modlitwy w katedrze płockiej zapraszam 2 lutego br. na godz. 10:00 wszystkie osobowy konsekrowane z naszej diecezji oraz każdego, kto pragnie modlitewnie wyrazić im wdzięczność i wsparcie. Po Mszy świętej spotkamy się w Opactwie Pobenedyktyńskim.
W Roku św. Stanisława Kostki, głównego patrona naszej diecezji, pragniemy szczególnie prosić o Jego wstawiennictwo i czerpać z pozostawionego nam wzoru heroicznej wierności powołaniu. Nasze świętowanie powierzamy opiece Matki Bożej, wybranej przez Boga, aby dawać światu Chrystusa.
Płock, dnia 17 stycznia 2018 r.


† Piotr Libera
Biskup Płocki

INFORMACJA: Zgodnie z decyzją Konferencji Episkopatu Polski z dnia 29 listopada 2002 r. oraz decyzją Biskupa Płockiego, ofiary zebrane na tacę w Święto Ofiarowania Pańskiego, przeznaczone są na potrzeby zakonów kontemplacyjnych w Polsce. Wpłat proszę dokonywać na konto diecezjalne z dopiskiem; „Taca z 2 lutego 2018 r.”.
Płock, dnia 17 stycznia 2018 r.


† Mirosław Milewski
Wikariusz Generalny


LIST PRZEWODNICZĄCEGO KOMISJI DS. INSTYTUTÓW ŻYCIA KONSEKROWANEGO I STOWARZYSZEŃ ŻYCIA APOSTOLSKIEGO
NA DZIEŃ ŻYCIA KONSEKROWANEGO 2018

ŻYCIE KONSEKROWANE W KOŚCIELE I DLA KOŚCIOŁA

Umiłowani w Chrystusie Panu, Bracia i Siostry!
Uroczystość Ofiarowania Pańskiego kieruje nasze myśli i serce do Świątyni Jerozolimskiej. Oto Maryja i Józef, „gdy minęły dni Ich oczyszczenia zgodnie z Prawem Mojżeszowym, zanieśli Jezusa do Jerozolimy, aby ofiarować Panu” (Łk 2,22). W ten sposób pragną nie tylko wiernie wypełnić przepisy Prawa, ale również wyrazić Bogu wdzięczność za wielkie rzeczy, które im uczynił (por. Łk 1,49). Ta szczególna ewangeliczna scena z życia Świętej Rodziny pomaga nam odkryć na nowo prawdziwe znaczenie Świątyni jako miejsca spotkania, dialogu i pojednania między człowiekiem i Bogiem.
Maryja i Józef, przynosząc do Świątyni Jezusa, odsłaniają przed ludzkością największy DAR, jaki Bóg ofiarował człowiekowi – swojego Syna. „W Nim Bóg pojednał z sobą świat, nie poczytując ludziom ich grzechów” (2 Kor 5,19). W Jezusie dokonuje się tajemnicza wymiana miłości. Ten, który według słów proroctwa Symeona, „przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą” (Łk 2,34) wyzwala człowieka z panowania śmierci i na powrót otwiera zamkniętą przez grzech nieposłuszeństwa bramę życia wiecznego.
Swoje szczególne miejsce w scenie Ofiarowania Pańskiego zajmują starzec Symeon i prorokini Anna. Za sprawą Ducha Świętego rozpoznają oni w małym Dziecięciu Zbawiciela świata i niejako w imieniu całej ludzkości przyjmują Go z radością. Wierna obecność w Świątyni i trwanie na modlitwie w oczekiwaniu na spełnienie Bożej obietnicy, doprowadza ich do radosnego spotkania z Jezusem. Taka postawa staje się dla nas ponownym zaproszeniem do wytrwałej modlitwy oraz zawierzenia Bogu całego swojego życia.
Święty Jan Paweł II ustanowił święto Ofiarowania Pańskiego Światowym Dniem Życia Konsekrowanego. To właśnie osoby konsekrowane: kapłani, siostry i bracia zakonni, dziewice, wdowy i pustelnicy przychodzą dziś do świątyni na wzór Maryi i Józefa, by ponowić swoje ofiarowanie Bogu i przypomnieć sobie i wspólnocie Kościoła, że w tajemnicy konsekracji Bogu stają się „żywym znakiem dóbr przyszłego zmartwychwstania” (VC 111).
Dziś, gdy dziękujemy Bogu za dar życia konsekrowanego pragniemy podkreślić trzy bardzo ważne jego elementy, które są dla nas drogowskazem na drodze wiary: miłość, wierność i jedność.

1. Miłość
Życie zakonne zrodziło się z miłości Bożej i do miłości zostało powołane. Jego miejsce w Kościele i świecie dobrze odczytała św. Teresa od Dzieciątka Jezus, karmelitanka bosa, która po długich poszukiwaniach sensu swojego powołania, zawołała: w sercu Kościoła, mej matki będę miłością.
Być miłością w sercu Kościoła to uobecniać Bożą miłość pośród dzisiejszego świata. „Życie konsekrowane jest zatem powołane, aby nieustannie wzbogacać dar rad ewangelicznych miłością coraz prawdziwszą i mocniejszą, przeżywaną w wymiarze trynitarnym: miłością do Chrystusa, która wzywa do zażyłej przyjaźni z Nim; miłością do Ducha Świętego, która usposabia duszę na przyjęcie Jego natchnień; miłością do Ojca — najgłębszego źródła i najwyższego celu życia konsekrowanego” (VC 21). Poprzez tę miłość osoby konsekrowane oddają się różnorakiej posłudze we wspólnocie Kościoła. Naśladując zaś styl życia Jezusa realizują charyzmat, jakim zostali obdarowani przez Ducha Świętego. Aktualizowany jest on dziś w życiu zakonów klauzurowych, apostolskich, misyjnych oraz w indywidualnych formach życia konsekrowanego. Poprzez różnorodne posługi wynikające z powołania, osoby konsekrowane są obecne na peryferiach współczesnego świata, prowadząc człowieka spragnionego miłości do źródeł wody życia. Wszystko to sprawia, że dzięki osobom konsekrowanym Miłość Boża staje się obecna pośród nas w całym swym bogactwie. Jest to miłość zatroskana, miłość cierpliwie czekająca, miłość poszukująca i miłość odnajdująca człowieka.
W dzisiejszym świecie, gdy znaki Bożej obecności coraz bardziej są zamazywane, gdy słyszymy, że wiara to sprawa prywatna, gdy jesteśmy świadkami szerzącej się tzw. „kultury tymczasowości”, osoby konsekrowane świadectwem swego radosnego życia mają pokazywać, że w Chrystusie można odnaleźć miłość prawdziwą, wierną, cierpliwą i wytrwałą; miłość, która nie kończy się przy pierwszym zderzeniu z przeciwnościami. W ten sposób życie osób konsekrowanych staje się praktycznym komentarzem Ewangelii w codzienności dzisiejszego świata.

2. Wierność
Życie osób konsekrowanych jest „integralną częścią życia Kościoła, stanowi bowiem dla niego cenny bodziec do coraz większej wierności Ewangelii” (VC 3). Fundamentem postawy wierności jest osobowa więź z Bogiem, która rodzi wierność wobec drugiego człowieka i własnego powołania.
W dzisiejszym świecie przeżywamy ogromny kryzys wierności. Doświadczamy trudności w realizacji zobowiązań płynących z sakramentu małżeństwa, kapłaństwa, czy ślubowanych rad ewangelicznych. Osoby konsekrowane od samego początku przyjmują za styl swojego życia naśladowanie wiernej miłości Chrystusa. Wierność wobec Jego słowa rodzi postawę wierności i służby wobec każdego człowieka, zwłaszcza tego najbardziej opuszczonego i wyrzuconego na margines życia społecznego.
Postawa wierności była i jest obecna również w historii naszego narodu. Niespełna 100 lat temu otrzymaliśmy od Boga dar niepodległości. Dokonało się to dzięki wielkiej determinacji naszych ojców i matek, którzy oddali swe życie, byśmy dziś mogli cieszyć się wolnością. W historię naszej Ojczyzny znacząco wpisuje się działalność wspólnot zakonnych, a w nich wielu sióstr i braci, którzy nie szczędzili swych sił, by towarzyszyć tym, którzy walczyli o wolność naszego kraju. Wielu z nich poniosło śmierć męczeńską, wielu zaangażowało się w posługę charytatywną. Był to również czas powstawania nowych wspólnot zakonnych, które stały się odpowiedzią na doświadczenie cierpienia, głodu i wojny. Po odzyskaniu niepodległości osoby konsekrowane nadal czynnie angażują się w formację duchową społeczeństwa i troszczą się o to, by prawdziwe oblicze Boga, który jest miłością promieniowało w sercach wszystkich ludzi.
Święty Jan Paweł II w adhortacji apostolskiej Vita Consecrata przypomina: „Wierność Bogu jest też źródłem ofiarnej służby braciom, którą osoby konsekrowane pełnią, kosztem wielu wyrzeczeń, przez nieustanną modlitwę wstawienniczą za potrzeby braci, przez bezinteresowną posługę ubogim i chorym, przez wzajemną pomoc w trudnościach, przez gorliwy udział w troskach i doświadczeniach Kościoła” (VC 24).
Módlmy się wszyscy, by życie konsekrowane mogło nieustannie odnawiać swoją wierność zamysłom Boga, wychodzącego naprzeciw wszystkim ludziom, którzy świadomie lub nieświadomie i jakby po omacku poszukują Prawdy, Życia i Miłości (por. VC 98).

3. Jedność
Wierna miłość staje się matką i szkołą jedności. Doświadczenie miłości Boga prowadzi w konsekwencji do miłości i służby wobec każdego człowieka. Jezus powiedział do swoich uczniów: przykazanie nowe daję wam byście się wzajemnie miłowali, jak ja was umiłowałem. W ten sposób tworzy się wspólnota i w ten sposób powstaje rodzina.
Wyzwaniem naszych czasów jest dla Kościoła doświadczenie podziałów: małżeńskich, rodzinnych, społecznych i narodowych. Konsekwencją tego stanu rzeczy jest brak zaufania w relacjach międzyludzkich, dystans i lęk przed trwałymi decyzjami i zobowiązaniami. Na tym tle powołanie do życia konsekrowanego jawi się jako zaproszenie do budowania nowej cywilizacji jedności, opartej na wzajemnej miłości, której podstawą winny stać się słowa z modlitwy arcykapłańskiej Jezusa - aby byli jedno. „W ten sposób ukazuje ono ludziom zarówno piękno braterskiej komunii, jak i konkretne drogi do niej. Osoby konsekrowane bowiem żyją «dla» Boga i «z» Boga, i właśnie dlatego mogą świadczyć o mocy łaski, która przynosi pojednanie i niszczy mechanizmy przeciwne jedności, obecne w sercu człowieka i w relacjach społecznych” (VC 41). Życie konsekrowane jest więc odpowiedzią Boga na wołanie podzielonego i coraz bardziej rozdartego wojnami świata, który jak nigdy dotąd potrzebuje jedności.
„Żyjąc w różnych społeczeństwach naszej planety — społeczeństwach targanych często przez sprzeczne namiętności i interesy, spragnionych jedności, ale nie wiedzących, jaką wybrać drogę — wspólnoty życia konsekrowanego, (…) stają się znakiem zawsze możliwego dialogu oraz komunii zdolnej połączyć w harmonijną całość wszelkie odmienności” (VC 51). W ten sposób, poprzez ewangeliczne życie na wzór św. Rodziny, wspólnoty Apostołów, czy pierwszych wspólnot chrześcijańskich opisanych w Dziejach Apostolskich, gdzie wszyscy mieli jedno serce i jednego ducha, są odpowiedzią na wołanie Chrystusa, aby byli jedno. To budowanie jedności objawia się w owocach Ducha Świętego: miłości, radości, pokoju, cierpliwości, uprzejmości, wierności, łagodności i opanowaniu.
Dziękując Bogu za dar obecności osób konsekrowanych, prośmy dziś, by Dobry Bóg napełnił ich serca głęboką pewnością, że zostały wybrane, aby kochać, wielbić Boga i służyć ludziom. Niech pozwoli im zaznać Swojej przyjaźni, napełni je radością i pociechą, pomaga przezwyciężać chwile trudności i podnosić się po upadkach. Niech da im odwagę podejmowania wyzwań naszych czasów i łaskę ukazywania ludziom dobroci i człowieczeństwa Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa (por. VC 111). Maryja Matka nasza niech osłania płaszczem swej opieki.
Prośmy także w intencji nowych wiernych powołań do życia kapłańskiego i konsekrowanego, by nie zabrakło w świecie zwiastunów Bożej miłości.

† Jacek Kiciński CMF
Przewodniczący Komisji
ds. Instytutów Życia Konsekrowanego
i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego

List przyjęty przez 377. Zebranie Plenarne KEP, Lublin, 13-15 października 2017 r.

Za zgodność:
† Artur G. Miziński
Sekretarz Generalny KEP

INFORMACJA: List Przewodniczącego Komisji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego na Dzień Życia Konsekrowanego przeznaczony jest do duszpasterskiego wykorzystania w dniu 2 lutego 2018 r.
Płock, dnia 17 stycznia 2018 r.


† Mirosław Milewski
Wikariusz Generalny


KOMUNIKAT
PREZYDIUM KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI
WS. PROCEDOWANIA OBYWATELSKIEJ INICJATYWY USTAWODAWCZEJ
ZWIĘKSZAJĄCEJ OCHRONĘ PRAWA DO ŻYCIA

W imieniu Konferencji Episkopatu Polski dziękujemy organizatorom obywatelskiej inicjatywy ustawodawczej „Zatrzymaj aborcję”, wolontariuszom zbierającym podpisy, 830 tysiącom obywateli, którzy podpisali się pod tym projektem oraz wszystkim posłom, którzy – głosując za życiem – udzielili poparcia temu obywatelskiemu projektowi ustawy. Ufamy, że wkrótce zostaną zwiększone prawne gwarancje ochrony życia najsłabszych przez powstrzymanie aborcji eugenicznej.

Kilka dni temu Ojciec Święty Franciszek – przemawiając do dyplomatów z całego świata – powiedział, że po siedemdziesięciu latach od przyjęcia Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka wciąż są łamane prawa podstawowe. „Przede wszystkim – podkreślił papież – prawo do życia, wolności i nienaruszalności każdej osoby ludzkiej. Nasze prawa naruszają nie tylko wojny, czy przemoc. W naszych czasach pojawiają się formy bardziej subtelne: myślę przede wszystkim o niewinnych dzieciach, odrzuconych jeszcze zanim się urodzą; czasem niechcianych, tylko dlatego, że są chore, czy zdeformowane, albo z powodu egoizmu dorosłych” (Watykan, 8 stycznia 2018 r.).

W kontekście trwających prac nad wspomnianym obywatelskim projektem ustawy, bardzo prosimy o modlitwę w intencji ochrony prawa do życia.

Warszawa, dnia 11 stycznia 2018 r.


† Stanisław Gądecki
Arcybiskup Metropolita Poznański
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski

† Marek Jędraszewski
Arcybiskup Metropolita Krakowski
Wiceprzewodniczący
Konferencji Episkopatu Polski

† Artur Miziński
Sekretarz Generalny
Konferencji Episkopatu Polski


KOMUNIKAT CPP METANOIA W PŁOCKU


1% dla CPP Metanoia w Płocku
Składając deklarację PIT do Urzędu Skarbowego możemy przekazać 1% podatku na rzecz organizacji, która posiada status organizacji pożytku publicznego. Od 2009 roku taką organizacją jest Centrum Psychologiczno-Pastoralne METANOIA w Płocku. Pragniemy, aby osoby korzystające z usług naszego Centrum znalazły chęci i siły do przemiany tego, co trudne w ich życiu. Dlatego w naszym Centrum oferujemy pomoc w Poradni małżeńsko-rodzinnej, Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej, Ośrodku poradnictwa i terapii, Zespole spotkań dla narzeczonych, Zespole szkoleń i warsztatów itp.
Mieszkańcom diecezji płockiej oferujemy:
• spotkania dla narzeczonych;
• porady małżeńsko-rodzinne;
• szkolenia z zakresu naturalnych metod rozpoznawania płonności (Model Creighton);
• porady i kierownictwo duchowe,
• porady i terapie psychologiczne;
• porady i terapie pedagogiczne;
• mediacje;
• porady prawne;
• porady i terapie neurologopedyczne;
• profilaktykę i terapię uzależnień;
• warsztaty, kursy i szkolenia.
Dlatego zwracamy się do Czcigodnego Księdza Proboszcza o życzliwe przekazanie informacji o możliwości przekazania na nasze Centrum 1% podatku oraz o umieszczenie przekazanego plakatu w gablocie parafialnej!
To tak mało a tak DUŻO!
KRS: 0000343876
Za wszelką życzliwość składamy w imieniu wszystkich pracowników CPP METANOIA w Płocku – Bóg zapłać!
Płock, dnia 17 stycznia 2018 r.

Ks. Jarosław Kamiński
Dyrektor CPP METANOIA

KOMUNIKAT EKONOMA DIECEZJALNEGO


Nabór Wniosków - Programy Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na Rok 2018
Pragnę poinformować, iż na stronie MKiDN ( http://www.mkidn.gov.pl/) zostały ogłoszone nabory w ramach Programów Ministra na rok 2018. Są to m.in.:
1. Edukacja kulturalna
2. Wspieranie działań muzealnych
3. Infrastruktura kultury
4. Kultura dostępna
5. Kultura cyfrowa
6. Wydarzenia artystyczne dla dzieci i młodzieży
Termin naboru wniosków : do 31.01.2018 r. Wnioski należy składać przez portal EBOI: https://esp.mkidn.gov.pl/
Wnioskodawcy: o dofinansowanie w ramach przedstawionych programów mogą ubiegać się m.in następujące podmioty prawa polskiego:
• samorządowe instytucje kultury – z wyjątkiem instytucji współprowadzonych przez ministra i jednostki samorządu terytorialnego;
• organizacje pozarządowe;
• kościoły i związki wyznaniowe oraz ich osoby prawne;

Intensywność dofinansowania: maksymalny % poziom dotacji w budżecie zadania wynosi do 80% lub do 50% i jest uzależniony od kwoty wnioskowanej w ramach danego zadania. Przedziały kwot minimalnych i maksymalnych zawarte są w regulaminach poszczególnych programów.
Szczegółowe informacje znajdują się w regulaminach poszczególnych programów na stronie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa pod adresem: (http://www.mkidn.gov.pl/pages/strona-glowna/finansowanie-i-mecenat/programy-ministra/programy-mkidn-2018.php)

W razie wątpliwości, pytań i pomocy - proszę o kontakt z p. Magdalena Pawłowska tel. (024)264-38-08, e-mail: magdalena.pawlowska@diecezjaplocka.pl, ul. Tumska 3, Kuria Diecezjalna Płocka.

Płock, dnia 17 stycznia 2018 r.

ks. Roman Bagiński
Ekonom Diecezjalny

PERSONALIA


Nominacja
1. Ks. dr Wojciech Kućko, pracownik Wydziału ds. Rodzin Kurii Diecezjalnej Płockiej, z dniem 1 stycznia 2018 r. mianowany dyrektorem tegoż Wydziału.
2. Pan prof. zw. dr hab. inż. Janusz Zieliński, prorektor Politechniki Warszawskiej Filii w Płocku, z dniem 16 stycznia 2018 r., mianowany członkiem Rady Naukowej ds. Kaplicy Królewskiej Bazyliki Katedralnej w Płocku.

Zwolnienia
Ks. kan. dr Jarosław Kamiński, p.o. dyrektora Wydziału ds. Rodzin Kurii Diecezjalnej Płockiej, z dniem 31 stycznia 2017 r., zwolniony na własną prośbę z pełnionej funkcji.
Ekskardynacja i inkardynacja
Ks. mgr Paweł Czarnecki, duszpasterz pracujący w Niemczech, z dniem 1 sierpnia 2017 r., został ekskardynowany z diecezji płockiej i inkardynowany do diecezji Münster w Niemczech.
Płock, dnia 17 stycznia 2018 r.


Ks. Dariusz Rogowski
Notariusz


Kuria Diecezjalna Płocka
Płock, dnia 17 stycznia 2018 r.
Nr 75/2018

Ostatnie numery
Archiwum
Wyślij intencję

Wypełnij poprawnie wszystkie pola

Błąd serwera, spróbuj ponownie!



Tu możesz wysłać intencję modlitewną. Otrzymają ją wybrane zgromadzenia zakonne i wspólnoty.

Dziękujemy za wysłanie intencji
Zapisz

Ta strona używa COOKIES. Z pomocą cookies zbieramy dane jedynie w celach statystycznych. Możesz usunąć pliki cookies z dysku twardego a także zablokować ich zapisywanie poprzez zmianę ustawień swojej przeglądarki.

x