OKÓLNIK
Okólnik 33/2017
Spis treści:

Okólnik 33

LIST EPISKOPATU POLSKI
Z OKAZJI SETNEJ ROCZNICY POWSTANIA RYCERSTWA NIEPOKALANEJ

„Sto lat z Niepokalaną i Jej Rycerstwem”

Drodzy Bracia i Siostry!

Motywem przewodnim niniejszego listu pasterskiego jest setna rocznica powstania Rycerstwa Niepokalanej − prostej realizacji prawdy o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny, tak jak rozumiał to św. Maksymilian Maria Kolbe. W jego zamyśle Rycerstwo Niepokalanej stanowiło formę wcielenia maryjnego dogmatu w praktykę życia codziennego.
W 1933 roku o. Kolbe, podczas podróży misyjnej, w jednym ze swoich listów napisał, na czym to „wcielenie” − w duchu Rycerstwa − polega: „Pragniemy do tego stopnia należeć do Niepokalanej, by nie tylko nie pozostało w nas nic, co by nie było Jej, ale byśmy zostali unicestwieni w Niej, przemienieni w Nią, przeistoczeni w Nią, aby tylko Ona pozostała. – Byśmy tak bardzo byli Jej, jak Ona jest Boga” (Pisma I,655).

1. Rycerstwo Niepokalanej − geneza i cele

W tym roku mija sto lat od założenia Rycerstwa Niepokalanej. Jego powstanie wynikało przede wszystkim z pragnienia ratowania dusz, ale i z potrzeby czasu. Wówczas bowiem dogasała I wojna światowa, rozpalało się zarzewie Rewolucji Październikowej i nasilały się antykościelne działania masonerii. Z drugiej strony Matka Boża w Fatimie objawiła tajemnice i wezwała do nawrócenia. W takich okolicznościach, 16 października 1917 roku, ojciec Maksymilian Maria Kolbe (wówczas jeszcze jako kleryk) wraz z sześcioma innymi franciszkanami, inicjuje ruch maryjny – Rycerstwo Niepokalanej. Ruch był otwarty na wszystkich: na świeckich i na duchownych, na dzieci, młodzież i dorosłych. Warto zauważyć, że Rycerstwo Niepokalanej powstało trzy dni po objawieniach Matki Bożej w Fatimie i było niejako odpowiedzią na Orędzie z nieba.
Celem Rycerstwa jest wypełnianie misji Kościoła, którą jest wezwanie do nawrócenia wszystkich grzeszników oraz ich uświęcenie „pod opieką i za pośrednictwem NMP Niepokalanej”. W tym procesie przemiany nieodzowne są dwa warunki: całkowite oddanie się Maryi za „narzędzie w Jej niepokalanych rękach” oraz noszenie „Cudownego Medalika”. Według św. Maksymiliana należy wykorzystać „wszelkie środki (byle godziwe), na jakie pozwalają stan, warunki i okoliczności, co poleca się każdego gorliwości i roztropności: przede wszystkim zaś Cudowny Medalik i o ile możności raz na dzień zwrócić się do NMP Niepokalanej z aktem strzelistym: O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy, i za wszystkimi, którzy się do Ciebie nie uciekają, zwłaszcza za nieprzyjaciółmi Kościoła świętego i poleconymi Tobie” (Pisma II,215).

2. Rycerstwo Niepokalanej wczoraj

Dzieje Rycerstwa Niepokalanej, jego tożsamość i istotę można prześledzić w trzech płaszczyznach czasowych: w historycznym wczoraj, we współczesnym dzisiaj oraz w przyszłym jutro.
W pamięci starszego pokolenia pozostają nadal żywe wydarzenia tamtego wczoraj, kiedy niepozorny franciszkanin położył podwaliny pod polskie centrum maryjnego ruchu, fundując niedaleko Warszawy klasztor, a zarazem wydawnictwo − Niepokalanów. W latach międzywojennych zarówno klasztor, jak i jego dzieło misyjne, propagowane przez miesięcznik „Rycerz Niepokalanej” oraz inne publikacje, stały się znane w całym kraju zarówno w środowiskach wiejskich, jaki i miejskich. W połowie lat 30-tych ubiegłego wieku „Rycerz Niepokalanej” był pismem ze średnim nakładem ośmiuset tysięcy egzemplarzy; a w roku 1938 zanotował rekordowy wynik miliona egzemplarzy.
Ze wzrostem popularności miesięcznika szybko rosły szeregi Rycerstwa Niepokalanej, którego stan liczebny jesienią 1939 r. wynosił bez mała milion członków. Przyniosło ono ożywienie ducha religijnego w Polsce oraz przyczyniło się do podniesienia moralności i katolickiej świadomości społeczeństwa.
Aktywność Rycerstwa Niepokalanej nie ograniczała się do terytorium Polski. Już w 1930 roku o. Kolbe, powodowany duchem misyjnym, wyjechał do Japonii, by tam szerzyć idee rycerstwa.
Czas drugiej wojny światowej przerwał rozwój Rycerstwa. Po jej zakończeniu władze komunistyczne zakazały wydawania miesięcznika, zarekwirowały maszyny a wydawnictwo rozwiązały. Rycerstwo Niepokalanej trwało jednak niezmiennie przy swojej idei i celach.

3. Rycerstwo Niepokalanej dzisiaj

Po transformacji systemowej w Polsce Rycerstwo stanęło przed nowymi wyzwaniami. Programowy, ideologiczny ateizm ustąpił miejsca postawom neoliberalnym i antykościelnym. Rycerstwo podąża z zmieniającym się światem i poza działalnością tradycyjną, zainicjowaną jeszcze przez św. Maksymiliana, rozwija nowe formy, odpowiadające współczesnym wyzwaniom Kościoła i świata.
Powstały i działają między innymi: Młodzieżowy Ruch Rycerstwa Niepokalanej, Szkoła Ewangelizacji Niepokalanej, Rycerstwo Niepokalanej u Stóp Krzyża. Ci ostatni stanowią potężną armię modlitwy i cierpienia; są − jak ujął to św. Maksymilian − „strażą przednią” Rycerstwa.
Rycerstwo Niepokalanej nadal się rozwija. Istnieje w około 50 krajach. Szacuje się, że od jego założenia, aż do dziś do Rycerstwa zapisało się na świecie ponad 4 miliony osób, w tym około 2 miliony w Polsce.
Dwadzieścia lat temu Kościół uznał Rycerstwo Niepokalanej za publiczne, powszechne i międzynarodowe stowarzyszenie wiernych i zatwierdził jego Statuty.

4. Jutro należy do Niepokalanej

W obecnych czasach Rycerstwo jawi się jako swoiste antidotum na różnego rodzaju konflikty i zniewolenia duszy ludzkiej. Idea Rycerstwa Niepokalanej została zawarta w tzw. „Dyplomiku” oraz w modlitewnym Akcie oddania się Niepokalanej. Przyjęcie tych treści i wcielenie ich w życie sprawi, że będziemy kształtowali siebie na wzór Maryi Niepokalanej. Dzięki temu – jak uczy św. Maksymilian – możemy stać się „tym środkiem przez który Niepokalana kocha Jezusa i Jezus widząc nas jako własność i jakby część ukochanej Matki, kocha Ją w nas i przez nas” (Pisma I,655).
Każdy może zostać rycerzem Niepokalanej. Wystarczy skierować prośbę do Centrum Narodowego Rycerstwa Niepokalanej w Niepokalanowie. Po otrzymaniu deklaracji należy ją wypełnić i podpisać a następnie odesłać do Niepokalanowa. Osoba, która zdeklarowała chęć wstąpienia do Rycerstwa, zostanie wpisana do Księgi Rycerstwa i otrzyma „Dyplomik Rycerstwa Niepokalanej”, który jest swego rodzaju legitymacją oraz Cudowny Medalik. Po ich otrzymaniu należy w dniu wpisanym w „Dyplomiku” przystąpić do sakramentu pokuty i w pełni uczestniczyć we Mszy Świętej oraz dokonać aktu całkowitego poświęcenia się Niepokalanej. Formuła aktu znajduje się w „Dyplomiku”. Na znak oddania należy zawiesić na szyi Cudowny Medalik.
Prośmy Niepokalaną, którą św. Maksymilian uczynił swoim Ideałem i Hetmanką oraz Wszechpośredniczką naszą u Boga, aby poprowadziła nas ku Najsłodszemu Sercu Pana Jezusa − w szeregach Jej Rycerstwa.

Podpisali:
Kardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi
obecni na 376. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski,
Zakopane, 6-7 czerwca 2017 r.

ZARZĄDZENIE: List Episkopatu przeznaczony jest do wykorzystania duszpasterskiego w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w dniu 8 grudnia br.
Płock, dnia 18 listopada 2017 r.

†Mirosław Milewski
Wikariusz Generalny

SŁOWO BISKUPA PŁOCKIEGO
DO DIECEZJAN PO WIZYCIE U MISJONARZY W PERU


Czcigodni Księża,
Drogie Siostry Zakonne,
Kochani Diecezjanie Płoccy,

Pierwsza niedziela Adwentu rozpoczyna nowy rok liturgiczny. Zgodnie z programem duszpasterskim Kościoła w Polsce pragniemy w najbliższych miesiącach otworzyć się na obecność i działanie Ducha Świętego w życiu naszych wspólnot i każdego z nas. Od zarania dziejów Kościoła, to właśnie Duch Święty sprawiał, że uczniowie Jezusa ruszali w świat, by głosić ludom i narodom dobrą nowinę o zbawieniu. Uzbrojeni Mocą z Wysoka kolejne zastępy misjonarzy opuszczały ojczyste strony, udając się w dalekie strony, których mieszkańcy pozbawieni byli światła Ewangelii. Także dziś nie brakuje duchownych i świeckich, którzy przepowiadają Chrystusa na terenach misyjnych. Są pośród nich również księża oraz osoby konsekrowane z naszej diecezji.
W ostatnich dniach listopada odwiedziłem czterech księży płockich, którzy pracują w Peru nad Amazonką. Dlatego korzystam z okazji, żeby przekazać Wam, Siostry i Bracia, serdeczne pozdrowienia od Księży: Marka, Zbigniewa, Pawła i Radosława. Była to pierwsza wizyta biskupa płockiego u misjonarzy pracujących od wielu lat nad brzegami najdłuższej rzeki świata. Trzech spośród nich jest proboszczami, a jeden rektorem wyższego seminarium duchownego w Iquitos.
Dziękuję dobremu Bogu za czas spędzony wspólnie z misjonarzami, za możliwość poznania z bliska realiów życia misyjnego. Z pewnością niesie ono z sobą wiele radości płynących z budowania wspólnot parafialnych, ale nie brakuje w nim także trudności, z którymi trzeba się zmagać na codzień. Mówi się, że misjonarze, to żołnierze walczący na pierwszej linii frontu. Dni spędzone z płockimi misjonarzami w peruwiańskiej Amazonii potwierdziły, że jest w tym wiele prawdy. Zderzenie z odmienną kulturą, mentalnością, obyczajami zakorzenionymi często w dawnych wierzeniach, ponadto uciążliwy tropikalny klimat, wymagają od każdego misjonarza głębokiej wiary, hartu ducha, poświęcenia i pokory. Jestem pełen uznania dla płockich misjonarzy, którzy w tych trudnych warunkach dają wspaniałe świadectwo miłości Boga i ludzi żyjących niejednokrotnie w skrajnym ubóstwie.
Dlatego proszę Was, Umiłowani Diecezjanie, módlcie się często za naszych misjonarzy! Proście też Pana żniwa o nowe powołania misyjne. Na koniec, chcę gorąco podziękować kapłanom oraz wiernym świeckim za hojne wsparcie materialne misjonarzy, którzy odwiedzają parafie naszej diecezji, jak i za ofiary pieniężne przekazywane na diecezjalny fundusz misyjny - Bóg Zapłać! Dajcie a będzie wam dane, zapewnia nas Jezus w Ewangelii.
Niech rozpoczynający się dzisiaj okres Adwentu będzie obfity w dary Ducha Świętego, który przygotuje nasze serca na narodziny Syna Bożego. Ojciec Niebieski nieustannie bowiem posyła swego Syna w mocy Ducha Świętego, aby ludziom żyjącym w ciemnościach niewiary zabłysło światło zbawienia.
Z całego serca, Umiłowani, Wam błogosławię i pozdrawiam z Tumskiego Wzgórza.

Wasz biskup Piotr

Płock, dnia 27 listopada 2017 r.

ZARZĄDZENIE: Słowo Biskupa Płockiego należy odczytać podczas wszystkich Mszy św. w I Niedzielę Adwentu, 3 grudnia br., w ramach ogłoszeń na końcu wszystkich Mszy św.
Płock, dnia 27 listopada 2017 r.

† Mirosław Milewski
Wikariusz Generalny

 

 

Ostatnie numery
Archiwum
Wyślij intencję

Wypełnij poprawnie wszystkie pola

Błąd serwera, spróbuj ponownie!



Tu możesz wysłać intencję modlitewną. Otrzymają ją wybrane zgromadzenia zakonne i wspólnoty.

Dziękujemy za wysłanie intencji
Zapisz

Ta strona używa COOKIES. Z pomocą cookies zbieramy dane jedynie w celach statystycznych. Możesz usunąć pliki cookies z dysku twardego a także zablokować ich zapisywanie poprzez zmianę ustawień swojej przeglądarki.

x