OKÓLNIK
Okólnik 32/2014
19.11.2014
Spis treści:

Okólnik 32 

LIST PASTERSKI BISKUPA PŁOCKIEGO PIOTRA LIBERY

NA NIEDZIELĘ CHRYSTUSA KRÓLA 2014 ROKU

OBCHODZONĄ W DIECEZJI PŁOCKIEJ JAKO NIEDZIELA SYNODALNA

Umiłowani Diecezjanie!

1. W swojej niedawnej adhortacji apostolskiej „Evangelii gaudium” Papież Franciszek z prostotą ukazuje, jak bliski każdemu człowiekowi, zwłaszcza ubogiemu i cierpiącemu, jest Król, którego uroczystość dzisiaj obchodzimy, i  jak inne od świata współczesnej polityki jest Jego królestwo. Rozpoczęło się ono dzięki „tak” pokornej dziewczyny z małego kraju, zagubionego na peryferiach wielkiego imperium rzymskiego. Jej i nasz Król narodził się w stajni, między zwierzętami. Został ofiarowany w świątyni z dwoma gołębiami, stanowiącymi ofiarę ludzi, których nie było stać na to, by zapłacić za baranka. Dorastał w domu ciężko pracującego cieśli i własnymi rękami zarabiał na chleb. Uginających się pod brzemieniem cierpienia, dotkniętych ubóstwem zapewniał: „Błogosławieni [jesteście] ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże” (Łk 6, 20). W ostatnich słowach swego publicznego nauczania – słowach, które przed chwilą usłyszeliśmy -  utożsamił się z nimi, mówiąc: „Byłem głodny, a daliście mi jeść; byłem spragniony, a daliście mi pić...”. Podczas całego swego ziemskiego życia nauczał, że miłosierdzie jest kluczem do nieba. Król naszych serc nigdy nie męczy się obdarowywaniem nas miłosierdziem, to nas męczy proszenie Go o miłosierdzie– kończy Ojciec święty.

2. Jesteśmy Kościołem, rodziną dzieci Bożych, którzy przemienili ten świat, naśladując takiego właśnie Króla: pokornego i cichego, miłosiernego i dźwigającego krzyż ludzkich grzechów. Nasz Kościół Płocki, który razem tworzymy, będzie od zbliżającego się Adwentu świętował Jubileusz swojego 940-lecia.

Jedną z oznak jego żywotności w ciągu wieków było bogate życie synodalne. Przeżyliśmy w tej ponad dziewięćsetletniej historii 42 synody. Od ostatniego, który blisko 30 lat temu zwołał biskup Zygmunt Kamiński, dokonało się wiele ważnych zmian w życiu Kościoła, Polski i świata. Przede wszystkim nasza Ojczyzna odzyskała i wciąż odzyskuje niepodległość. Rzeczpospolita Polska i Stolica Apostolska zawarły konkordat. Do szkoły powróciło nauczanie religii, a do szpitali i koszar – księża kapelani. 7 i 8 czerwca 1991 roku św. Jan Paweł II pielgrzymował do Płocka. Rozkwitł kult Miłosierdzia Bożego, a Płock, w którym miało miejsce objawienie słynnego na cały świat wizerunku Jezusa Miłosiernego, stał się jednym z światowych  ośrodków tego kultu. Cały lud Boży otrzymał Katechizm Kościoła Katolickiego. W roku dwutysięcznym obchodziliśmy Wielki Jubileusz Chrześcijaństwa. 5 kwietnia 2005 roku Jan Paweł II, opromieniony świętością jeden z największych papieży w dziejach, „odszedł do domu Ojca”. Już w trakcie trwania naszego Synodu z urzędu św. Piotra ustąpił jego następca – mądry i pokorny papież Benedykt XVI, który najpierw ogłosił Rok Kapłaństwa, a później Rok Wiary, dając mocny impuls dziełu nowej ewangelizacji. Kolejny Ojciec Święty – Papież Franciszek swoimi ciepłymi słowami i gestami miłości ujmuje cały współczesny świat.

3. Niestety, nie zabrakło w tych latach także negatywnych znaków czasu. Dominujący nurt kultury przybrał postać „nurtu dekonstrukcji”, który odmawia ludzkiemu rozumowi zdolności do znalezienia prawdy, traktuje wartości i normy religijne jako bezwartościowe, propaguje ideologię „ślepej ewolucji”, podważa zdroworozsądkowe widzenie tego, co naturalne, normalne, na przykład domagając się jakiegoś niepojętego „małżeństwa jednopłciowego”. W nurcie tym głosi się „pluralizm kulturowy” (multikulti), połączony z ostrą krytyką chrześcijańskiej wizji człowieka, małżeństwa i kultury, komercjalizuje się niedzielę, usuwa symbolikę chrześcijańską z przestrzeni publicznej.

Nic więc dziwnego, że papieże św. Jan Paweł II i Benedykt XVI nie przestawali powtarzać, że w Europie zmierzamy do „dyktatury relatywizmu”. Dyktatura ta, jak każda dyktatura,  dąży do tego, aby dominować w mediach, w sztuce filmowej i rozmaitych lobby. Niechęć do wiary, nieznajomość chrześcijaństwa i nienawiść do Kościoła jej rzecznicy „wyssali z piersi matki” – na Zachodzie są oni często potomkami tzw. „pokolenia ‘68”, a u nas dawnych „aparatczyków”. Ludzie ci zazwyczaj dopatrują się w Kościele nienowoczesności, klerykalizmu, ciemnogrodu i antysemityzmu. Żadna głębsza wizja naszej wspólnoty nie przychodzi im nawet do głowy. Wciąż na nowo „odgrzewają” takie tematy, jak bogactwo Kościoła, rzekome „wtrącanie się” do polityki i nienadążanie za duchem czasów. Chętnie dzielą Kościół – swoimi stronnikami często czynią księży porzucających kapłaństwo albo balansujących na granicy posłuszeństwa.

4. Umiłowani Bracia i Siostry! Pan mówi do nas w dzisiejszym słowie Bożym: „Ja dokonam przeglądu moich owiec i uwolnię je ze wszystkich miejsc, dokąd się rozproszyły w dni ciemne i mroczne [...]. Zagubioną odszukam, zabłąkaną sprowadzę z powrotem, skaleczoną opatrzę, chorą umocnię, a tłustą i mocną będę ochraniał. Będę pasł sprawiedliwie”. W naszej Diecezji dokonujemy takiego „Bożego przeglądu”, odbywając 43. Synod Diecezjalny. Spoglądamy na nim w duchu wiary na te wszystkie znaki czasu, które wymieniłem  – zarówno pozytywne, jak i negatywne. Porządkujemy prawodawstwo diecezjalne. Wykorzeniamy niewłaściwe zwyczaje czy praktyki.  Odbyły się już cztery uroczyste Sesje synodalne, czyli modlitewne i kanonicznoprawne zebrania około trzystu pięćdziesięciu wybranych i powołanych przez biskupa „ojców  i matek” synodalnych. Działają, choć niestety nie w każdej parafii, zespoły synodalne. Bardzo sprawnie pracuje Sekretariat Synodu i Komisja Główna. To 35-osobowe grono księży i świeckich co kilka miesięcy odbywa serie wielogodzinnych zebrań, podczas których przygotowuje się projekty dokumentów na Sesje synodalne. W tej chwili cała ta praca jest na ukończeniu – w najbliższą sobotę, 29 listopada na V uroczystej Sesji, w katedrze płockiej, przegłosujemy ostatnie dokumenty. Potem, w Niedzielę Palmową 2015 roku, odbędzie się Synod Młodych, na który już dzisiaj zapraszam dziewczęta i chłopców, interesujących się życiem swojego Kościoła. Następnie rozpocznie się przygotowywanie publikacji dokumentów końcowych. Synod zakończymy podczas obchodów Jubileuszu 940-lecia Diecezji w październiku przyszłego roku, w obecności pielgrzymującej ikony Matki Bożej Jasnogórskiej.  

5. Dzisiejszą Niedzielę Synodalną przeżywamy w każdej parafii Kościoła Płockiego przede wszystkim po to, aby to ważne dzieło objąć modlitwą całej naszej Diecezji, Waszą modlitwą, Umiłowani! Modlitwa jest najbardziej charakterystycznym sposobem życia Kościoła, tym, co nas odróżnia od reszty świata. Ludzie „światowi” nie potrafią się modlić, ludzie Kościoła natomiast wszystko rozpoczynają modlitwą prośby i modlitwą dziękczynną kończą. Chciałbym  również, abyście dzięki tej NiedzieliSynod lepiej poznali, o Synodzie po prostu wiedzieli. Pragnę wreszcie, aby jego iskra jeszcze bardziej rozpaliła Waszą wiarę i miłość. W Kościele, który jest zaczynem Królestwa Bożego, każdy powinien czuć się powołany do świadectwa. Świat wierzy dzisiaj tylko osobom, które niosą Ewangelię nie ze smutnym, zmęczonym czy urzędowym obliczem funkcjonariusza, ale z radosnym obliczem świadka! Świadka, który wie, czym jest miłosierdzie, bo sam tego miłosierdzia doświadczył! Świadka, który jest dumny z bycia człowiekiem wierzącym! Nie pozwólmy okradać się z tej dumy i z misyjnego entuzjazmu! Nie pozwólmy okradać się z radości ewangelizacji w naszych rodzinach, miejscach pracy i odpoczynku! – powtarzam za papieżem Franciszkiem.

6. Wielkimi krokami zbliża się Adwent, czas radosnego czuwania z Maryją, z całym Kościołem na przyjście Pana. Proszę Was przeżyjcie w tym czasie błogosławione rekolekcje, dobre dni skupienia. Niech jak najwięcej będzie takich, którzy w tym czasie powiedzą podczas sakramentu pokuty i pojednania: „Panie, znalazłem, znalazłam tysiąc sposobów, by uciec przed Twoją miłością, ale jestem tu znowu, by odnowić moje przymierze z Tobą. Wybaw mnie, Panie, weź mnie w swoje miłosierne ramiona” (por. EG 3). Ze skupieniem gromadźcie się na roratach wokół Maryi, przy symbolizującej jej obecność  świecy adwentowej! Bądźmy też w tym szczególnym czasie świadkami Bożego obdarowania i z radością obdarowujmy innych ciepłem swojej dobroci i życzliwości. Na  nasze całe dzieło adwentowe, na nasze wspólne dzieło synodalne, na radosne obchody Jubileuszu 940-lecia naszej Diecezji z serca Wam błogosławię: w imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego. Amen. 

Płock, dnia 16 listopada 2014 r.

                                                                           Wasz Biskup Piotr

WPROWADZENIE DO MSZY ŚWIĘTEJ

Obchodzimy dzisiaj Niedzielę Chrystusa Króla, ostatnią niedzielę roku liturgicznego. Chrystus jest Królem, a zarazem sługą – sługą naszego zbawienia. Jest Królem, wjeżdżającym do Jerozolimy na osiołku – symbolu królestwa, które nie jest z tego świata. Królem, którego koroną są ciernie, a tronem krzyż. Królem, który – jak będziemy zwiastować w Prefacji – wciąż wnosi w świat nadzieję „królestwa prawdy i życia, królestwa świętości i łaski,  królestwa sprawiedliwości, miłości i pokoju”. Niedzielę tę obchodzimy w całej naszej Diecezji jako Niedzielę Synodalną. To dlatego podczas każdej Mszy Świętej czytamy specjalny list pasterski naszego Biskupa Piotra i modlimy się za dzieło synodalne, któremu jako następca Apostołów przewodzi.

Synod jest instytucją znaną już w czasach apostolskich i oznacza w języku greckim „Kościół wyruszający wspólnie w drogę” – w drogę odnowienia swojej wierności Ewangelii, w drogę umocnienia jedności, w drogę nieodzownych reform. Włączmy się w tę drogę, przepraszając na początku tej Eucharystii za to, że nie zawsze – w rodzinie, w pracy, w szkole – czujemy się chrześcijanami; że niekiedy to słowo tak niewiele dla nas znaczy; że czasem nie potrafimy tworzyć radosnej, pełnej entuzjazmu wspólnoty wiary:

  • Jezu Chryste – Królu Wszechświata, którego koroną była korona cierniowa, a my tak często szukamy próżnej chwały – zmiłuj się nad nami…
  • Jezu Chryste – Królu Wszechświata, który krzyż miałeś za tron, a my tak często chcemy panować nad innymi i znaku krzyża się wstydzimy – zmiłuj się nad nami…
  • Jezu Chryste – Królu Wszechświata, który w dzisiejszej Ewangelii utożsamiasz się z głodnymi, spragnionymi, chorymi i więzionymi, a nam tak często brakuje miłosierdzia, dobroci i współczucia – zmiłuj się nad nami… 

MODLITWA WIERNYCH

Celebrans: W duchu serdecznej wiary, ufnej nadziei i wiernej miłości zanieśmy do Jezusa Chrystusa – Króla Wszechświata prośby Jego Kościoła, zgromadzonego na sprawowaniu Eucharystii:

  1. Módlmy się za naszego papieża Franciszka, za naszego biskupa Piotra i za biskupa pomocniczego Romana, aby w duchu miłości i służby troszczyli się o jedność Kościoła i zaprowadzanie Królestwa Chrystusowego na ziemi.
  2. Módlmy się za chrześcijan prześladowanych w: Syrii, Iraku, Pakistanie, Sudanie i Nigerii, aby – pośród swoich cierpień – mogli odczuć obiecaną im obecność Chrystusa Króla, cieszyli się naszą solidarnością, a także znaleźli skuteczną obronę ze strony przywódców wolnego świata.
  3. Módlmy się za wszystkich chrześcijan naszej diecezji, abyśmy idąc za naszym cichym i pokornym Królem, nie ulegali duchowi tego świata - duchowi zobojętnienia i fałszywego pluralizmu.
  4. Módlmy się za 43. Płocki Synod  Diecezjalny, aby „odnawiając wszystko w Chrystusie”, był prawdziwie dziełem Ducha Świętego: jednoczył nas w jedną rodzinę dzieci Bożych, dodawał entuzjazmu w wierze i męstwa w świadectwie oraz wykorzeniał złe obyczaje.
  5. Polecając w tej Eucharystii śp. ……………………………….., módlmy się za zmarłych – niech Chrystus, z którym byli zjednoczeni przez chrzest i codzienne dźwiganie krzyża, będzie dla nich miłosiernym Sędzią i przyjmie ich do wiecznego Królestwa zbawionych.
  6. Módlmy się za nas samych, abyśmy jako spadkobiercy blisko tysiącletnich dziejów Kościoła na tej ziemi, byli dumni z naszego chrześcijańskiego dziedzictwa, świadczyli o nim w swoich środowiskach życia i pracy i w ten sposób dalej je przekazywali.

Celebrans: modlitwa za 43 Synod Diecezji Płockiej – Ojcze Przedwieczny, Ty w swoim Miłosierdziu mocą Ducha Świętego prowadzisz i ożywiasz cały Kościół – Oblubienicę Chrystusa. Prosimy Cię, odnów i uświęć przez dzieło 43. Synodu nasz Kościół Płocki. Umocnij biskupów Piotra i Romana, prezbiterów, osoby konsekrowane i wiernych świeckich zaangażowanych w dzieło Synodu. Pozwól odkryć i zrealizować zamysły Twojej woli w czasach, w których żyjemy. Spraw, aby nowa ewangelizacja w Diecezji Płockiej wydała owoce świętości w życiu osobistym i rodzinnym, parafialnym, zakonnym i społecznym. Niech proces nowej ewangelizacji prowadzi do nawiązania osobistego kontaktu z Jezusem Chrystusem, który żyje w Kościele. Tylko tam, gdzie Ty jesteś i działasz, Panie, jest nasza przyszłość. Dlatego, ufając Twojej miłości, oddajemy Ci wszystkie nasze zamiary i wysiłki. Wspieraj nas swoją pomocą i natchnieniem Twego Ducha w dobrym wykorzystaniu czasu Synodu. Prosimy Cię o to, Ojcze, przez Twojego Syna Jezusa Chrystusa w Duchu Świętym. Amen. Maryjo – Gwiazdo Nowej Ewangelizacji, św. Stanisławie Biskupie i Męczenniku, św. Stanisławie Kostko, św. Faustyno, bł. Biskupi Męczennicy Płoccy – módlcie się za nami.

ZARZĄDZENIE: List Pasterski Biskupa Płockiego, proszę odczytać wiernym w niedzielę 23 listopada, podczas wszystkich Mszy św., w ramach kazania. W czasie liturgii należy wykorzystać pozostałe teksty.  

Płock, dnia 16 listopada 2014 r.

Ks. Mirosław Milewski
Wikariusz Generalny

 

Kuria Diecezjalna Płocka

Płock, dnia 18 listopada 2014 r.

Nr 2240/2014

Ostatnie numery
Archiwum
Wyślij intencję

Wypełnij poprawnie wszystkie pola

Błąd serwera, spróbuj ponownie!



Tu możesz wysłać intencję modlitewną. Otrzymają ją wybrane zgromadzenia zakonne i wspólnoty.

Dziękujemy za wysłanie intencji
Zapisz

Ta strona używa COOKIES. Z pomocą cookies zbieramy dane jedynie w celach statystycznych. Możesz usunąć pliki cookies z dysku twardego a także zablokować ich zapisywanie poprzez zmianę ustawień swojej przeglądarki.

x