Homilia Siostry Zakonne z Diecezji Płockiej – Biała 9 XII 2017 r.

 

Drodzy Bracia Kapłani!

Czcigodna Matko Przełożona wspólnoty Sióstr Miłosierdzia Bożego w Białej, która gościsz nas w tym szczególnym adwentowym dniu!

Wszystkie, zgromadzone tu – tak bardzo drogie memu sercu - osoby życia konsekrowanego: Siostry Zakonne, Wdowy i Dziewice konsekrowane!

„Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało.” – te słowa Jezusa z dzisiejszej Ewangelii większość kaznodziejów odnosi do tajemnicy powołań kapłańskich. Ale przecież, jak dobrze wiemy, nie tylko kapłani głoszą Ewangelię i prowadzą ludzi do Jezusa. Nie tylko kapłani dzielą się świadectwem swego życia i pokazują drogę do zbawienia. Nie tylko kapłani sięgają każdego dnia po brewiarz i w modlitwie Kościoła zawierzają Bogu pielgrzymujący na ziemi lud. Nie tylko kapłani to czynią… Bo przecież obok kapłanów tę samą misję – choć oczywiście na swój sposób – realizują osoby powołane do życia konsekrowanego. Mogłem się o tym kolejny raz przekonać, odwiedzając niedawno Peru i naszych misjonarzy pracujących w Amazonii Peruwiańskiej. Płoccy Misjonarze, Księża: Marek, Zbigniew, Paweł i Radosław, opowiadali mi o tym, jak wielkie wsparcie mają w zgromadzeniach zakonnych, jak cenną pomocą w ich codziennej pracy są siostry zakonne, jaka radość zapanowała w Wikariacie Apostolskim San Jose’ kiedy Biskupa Xavier ogłosił, że niebawem zostaną otwarte dwa nowe domy zakonne sióstr z Meksyku. Ale – Kochani – nie tylko mówiono mi o roli osób konsekrowanych na misjach. Widziałem w Amazonii na własne oczy pełną poświęcenia i odwagi działalność sióstr z Towarzystwa Misyjnego Najświętszego Serca Jezusowego oraz ze Zgromadzenia Sióstr Ubogiego Dzieciątka Jezus. Siostry z pierwszej wspólnoty dzielą swe życie zakonne w tropikalnym klimacie Amazonii z bardzo biednymi mieszkańcami wiosek położonymi wzdłuż najdłuższej Rzeki Świata. Poświęcają swe siły i czas, żeby łodzią dotrzeć do małych wspólnot katolickich i przygotować ludzi do przyjęcia chrztu, komunii św. bierzmowania czy małżeństwa. Siostry z drugiego wspomnianego zgromadzenia natomiast, prowadzą sierociniec dla małych i starszych dziewcząt. Razem mają pięćset podopiecznych, którym zapewniają wyżywienie, dach nad głową i naukę.  

Dzisiaj, wspólnie z wami - Drogie Siostry - pragnę zatrzymać się przy słowach Jezusa i spojrzeć na nie właśnie przez pryzmat powołania zakonnego. Jak bardzo aktualna jest potrzeba takiego właśnie spojrzenia, nie trzeba chyba nikogo przekonywać – malejąca liczba powołań do kapłaństwa w naszym płockim seminarium nie jest przecież problemem odosobnionym. Również w waszych zgromadzeniach zakonnych dostrzegacie to niepokojące zjawisko coraz mniejszej liczby młodych dziewcząt, które chciałyby przywdziać zakonnych habit i poświęcić swoje życie dla Boskiego Oblubieńca.

Placówki zakonne likwidowane tylko i wyłącznie dlatego, że brakuje sióstr, które mogłyby je obsadzić; w zastraszającym tempie wzrastająca średnia wieku w poszczególnych domach zakonnych; coraz częstszy brak młodych rąk do opieki nad tymi najstarszymi…

Drogie siostry, nawet jeśli te słowa jeszcze nie dotyczą waszych wspólnot, to - niestety - taka niepokojąca perspektywa jawi się jako nader realna. W tym kontekście jeszcze mocniej rozbrzmiewa wołanie Jezusa o wielkim żniwie i robotnikach, których jest coraz mniej.

Czy to jednak oznacza, że mamy załamać ręce i poddać się tej fali niepokoju i obaw o przyszłość?

W żadnym razie! Rezygnacja nigdy nie była, nie jest i nie będzie postawą Chrystusowego ucznia! Perspektywa problemów i trudności, z którymi musimy się mierzyć nie może nas zniechęcać, ale motywować! Nie bez powodu przecież kolejne słowa Jezusa, po tych niepokojących o braku robotników, brzmią: „Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo.”

Proście… A zatem jest rozwiązanie! Rozwiązanie, które daje nadzieję, że uda się przezwyciężyć tę ciemną noc braku powołań, z jakim przychodzi nam się w dzisiejszych czasach zmagać. Proście Pana żniwa…

Umiłowane Siostry! To wezwanie Jezusa do modlitwy o powołania szczególnie głośno i wyraźnie rozbrzmiewa w okresie przeżywanego przez nas Adwentu. Kontekst dla Ewangelii stanowią przecież słowa proroka Izajasza z pierwszego czytania. A to właśnie ten wielki prorok Adwentu woła dzisiaj do nas: „To mówi Pan Bóg, Święty Izraela: Zaiste, o ludu, który zamieszkujesz Syjon w Jerozolimie, nie będziesz gorzko płakał. Rychło okaże ci On łaskę na głos twojej prośby. Ledwie usłyszy, odpowie ci.”

Pan odpowiada na głos swego ludu – zawsze odpowiada. Z głęboką wiarą przyjmijmy te słowa i potraktujmy je, jako zadanie, które stawia przed nami Pan. Proście Pana żniwa… Proście z wytrwałością i mocą, proście z wiarą i nadzieją, proście a wówczas Bóg – jak mówi Izajasz - rychło okaże łaskę na głos twojej prośby. Ledwie usłyszy, odpowie ci.

Drogie memu sercu osoby życia konsekrowanego! Cieszę się, że razem z wami mogę przeżywać to adwentowe doświadczenie Pana, który widzi nasze troski: Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało, a jednocześnie wskazuje najlepsze sposoby ich rozwiązania: Proście więc pana żniwa, aby wyprawił robotników na żniwo swoje…

W duchu adwentowej nadziei, dziękując za waszą służbę Chrystusowi w Płockiej Diecezji, jednocześnie życzę, aby Pan, na którego czekamy wychodził naprzeciw naszym modlitwom: niech nie brakuje powołań ani do kapłaństwa, ani do życia zakonnego. I tak samo, jak posyłał Jezus swoich uczniów przed dwoma tysiącami lat, niechaj także dzisiaj posyła swoich wybranych, aby głosili światu, że: „Bliskie już jest królestwo niebieskie”. Amen

 

Cytat dnia

Oto prawdziwe wezwanie na ten rok dla Was, Młodzi Przyjaciele, Rodzice i Wychowawcy: „Kostka” znaczy „więcej!” Żyjąc w XXI wieku nie powtórzymy dokładnie czynów św. Stanisława Kostki. Naszym zadaniem jest raczej zrozumienie ducha tego świętego, który nie dał się zwieść mirażowi wygodnego życia, zabezpieczonego majątkiem rodziców.

List Episkopatu Polski na Rok Św. Stanisława Kostki
Polecamy
Księga XLIII Synodu Diecezji Płockiej

Księga „Gdzie jest Bóg, tam jest przyszłość”. XLIII Synod Diecezji Płockiej składa się z trzech części. W pierwszej zamieszczono 14 dekretów synodalnych (dokumentów głównych), opracowanych przez właściwe komisje synodalne. W drugiej części Księgi synodalnej znalazły się: statuty instytucji, instrukcje, regulaminy i wytyczne. W części trzeciej, oprócz nieodzownego materiału prawnego (Dekret Biskupa Płockiego, zwołujący Synod; Regulamin Synodalny itp.), zamieszczony został List pasterski Biskupa Płockiego na Wielki Post 2013 „Synod szkołą wędrowania z Kościołem, w Kościele i dla Kościoła”, wspomniany List pasterski na Niedzielę Synodalną, a także liczne, bogate w treści homilie i przemówienia Biskupa Piotra, wygłaszane podczas Sesji Plenarnych Synodu oraz przy innych okazjach, wykorzystywanych przez Biskupa dla krzewienia idei synodalnej w Diecezji.

zobacz więcej
Proszę wpisać godzinę w prawidłowym formacie
SZUKAJ |
Wyślij intencję

Wypełnij poprawnie wszystkie pola

Błąd serwera, spróbuj ponownie!



Tu możesz wysłać intencję modlitewną. Otrzymają ją wybrane zgromadzenia zakonne i wspólnoty.

Dziękujemy za wysłanie intencji
Zapisz

Ta strona używa COOKIES. Z pomocą cookies zbieramy dane jedynie w celach statystycznych. Możesz usunąć pliki cookies z dysku twardego a także zablokować ich zapisywanie poprzez zmianę ustawień swojej przeglądarki.

x