HOMILIA DOBRZYŃ n. DRWĘCĄ - NIEDZIELA BOŻEGO MIŁOSIERDZIA - 8 kwietnia 2018 r.

       Kochani dobrzyńscy parafianie z Księdzem Dziekanem Jarosławem, Waszym proboszczem i księżmi wikariuszami, [Szanowni i Drodzy Goście] Kochani Czciciele Bożego Miłosierdzia zasłuchani w Boże Słowo!

Oto dziś dopełnia się Wielkanoc! W tym "dniu, który dał nam Pan", wchodzi Jezus do Wieczernika, mimo drzwi zamkniętych i pozdrawia swoich przestraszonych uczniów, tam spotyka niedowiarka Tomasza, zwanego Didymos - tchnie Ducha i woła do wątpiących: "dotknij mnie, podnieś rękę i włóż w mój przebity bok, zaufaj Mi!".
       Tak, dziś w Niedzielę Bożego Miłosierdzia - w tym największym przymiocie Boga - Jego Miłosierdziu, dopełnia się Wielkanoc, dokonana "za grzechy nasze i całego świata".
       Szeroko, szeroko, na cały świat rozlewają się strumienie łask z przebitego Serca Zbawiciela i dosięgają każdej duszy. Oto, jak mówi sam Pan do świętej siostry Faustyny: "to ostatnia deska ratunku, ucieczka i schronienie dla wszystkich dusz, a szczególnie dla biednych grzeszników" - oto Święto Miłosierdzia! Upragnione przez Jezusa i objawione świętej Faustynie przecież tu, u nas, w Płocku!
Kochani! Idąc w tym tak szczególnym i uroczystym dniu za Słowem Życia, za tą Ewangelią, którą przed chwilą usłyszeliśmy, wpatrując się też w krzyż dominujący w ołtarzu Waszego kościoła parafialnego, powiedzcie Jezusowi, gdzie jest Wasz Wieczernik i gdzie są Wasze rany.
       Dlatego, że dla pełnego zrozumienia i przyjęcia tej wielkanocnej Ewangelii, trzeba dziś powiedzieć Panu o Wieczerniku naszego serca i o naszych ranach. Są one bowiem miejscem spotkania z Miłosiernym Jezusem. Niech więc każdy z nas w swym sumieniu rozezna te przestrzenie swej duszy, gdzie Jezusa kocha i zdradza, gdzie była największa miłość i wielki lęk, gdzie wreszcie poturbował nas nasz własny grzech. Bądź więc jak Tomasz w Wieczerniku, gdy spotyka Zmartwychwstałego.
       Chrześcijanin bowiem, to człowiek z Wieczernika, żyjący świadomością największego daru i ofiary Jezusa. Przecież tam Pan wydał siebie w ofierze i tam przebaczył nam grzechy. To właśnie z Wieczernika woła On do ciebie i do mnie: "Spójrz na Mnie i ufaj! Oddaj mi twój grzech. Weź Ducha! Przestań myśleć wyłącznie swoim strachem, uprzedzeniem. Nie zamieniaj Wieczernika na kryjówkę swych lęków i grzechów. Niech on będzie miejscem wyznania twoich grzechów i miłości”.
       Powiedz więc - Siostro i Bracie - gdzie jest twój Wieczernik. Czy jest nim twój dom, rodzina i twoi najbliżsi? Aby ten Wieczernik ocalał w dzisiejszych czasach, zwyczajnie, trzeba mieć dla niego czas, trzeba w nim rozmawiać z bliskimi i słuchać się nawzajem, trzeba umieć sobie wybaczać, na siebie czekać i modlić się jeden za drugiego. I o jedno proszę: nie szukajcie Wieczernika w wirtualnym świecie, w świecie internetu i facebooka. Tam nie buduje się wspólnoty, tam nie umacnia się rodziny.
       Ty raczej pytaj się, jaki jest Wieczernik twego serca i twojej rodziny, do którego teraz przychodzi Pan. Jaki lęk Mu oddasz, jaki grzech Mu wyznasz, jaką ranę odsłonisz??
Ale Wieczernik – Kochani - to również ta świątynia, która w ostatnich latach tak wypiękniała, dzięki Waszemu wysiłkowi i trosce Waszego Księdza Proboszcza. Wieczernik to również Wasza wspólnota parafialna. To jest ta przestrzeń, o której trafnie powiedział wielki teolog ubiegłego wieku i czasu Soboru, Romano Guardini, gdzie "Kościół rodzi się w duszach".
       Cieszę się, że dzisiaj gromadzi nas uroczystość poświęcenia Waszego Domu Parafialnego, który po trzy i pół letniej budowie został niedawno oddany do użytku. Gratuluję, i dziękuję serdecznie wszystkim, którzy przyczynili się do jego powstania. Jestem nade wszystko wdzięczny tym, którzy materialnie, finansowo wspierali Ks. Jarosława w realizacji tego bardzo potrzebnego obiektu. Dobrze się stało, że został on tak pomyślany i zrealizowany, iż znalazły się w nim również przestrzenie dla wspólnych spotkań rożnych grup, aby dzieła parafialne realizowane przez mniejsze i większe Wasze wspólnoty, miały w sobie coś z ducha Wieczernika.
       Życzę Wam, aby w tych murach wciąż się rozwijało, na przykład, tak piękne doświadczenie Światowych Dni Młodzieży, które w Waszej parafii były tak solidnie i z rozmachem przygotowane. Przeżywając rok Św. Stanisława Kostki, patrona młodzieży, życzę, aby to właśnie ludzie młodzi z Waszej parafii, Waszego miasta znajdowali swoje miejsce pod dachem tego domu/oratorium.  
Ale wróćmy jeszcze na koniec do tajemnicy Bożego Miłosierdzia, która w Waszym kościele znajduje szczególne dopowiedzenie. Jak przypomina Papież Franciszek, "Miłosierdzie ma kluczowe znaczenie w życiu wiary i jest konkretną formą, poprzez którą ukazujemy zmartwychwstanie Jezusa".


       Wy macie to szczęście, że wśród wielu zabytków, posiadacie chyba najciekawszy konfesjonał w naszej diecezji. Myślę o tym barokowym konfesjonale, na którym w obrazach przedstawiono swoistą katechezę o sakramencie pokuty i Bożym Miłosierdziu.
       W jego centralnej części, gdzie znajduje się miejsce dla spowiednika, jest umieszczony fragment z Pierwszego Listu św. Jana Apostoła: "Jeżeli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jako wierny i sprawiedliwy odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości" (1,9). Poniżej umieszczono fragment ze św. Augustyna o kapłanie-spowiedniku, który jest przyjacielem Boga i grzesznika.
       Po stronie prawej i lewej, a więc w miejscach, gdzie klęka penitent, zostały przedstawione alegoryczne postaci pokutników. Postać mężczyzny w postawie klęczącej zwraca się w modlitwie do Boga. Poniżej znajduje się napis: "Biada temu czasowi, kiedym Cię nie kochał".
       Wreszcie po lewej stronie kobieta z krzyżem w dłoni, drugą zaś dłonią bije się w piersi. A poniżej jest napis: "Niech dusza moja wybieleje, i tak godna chwały Twojej stanie się".
       To przy tym osiemnastowiecznym konfesjonale – niemym świadku Bożego Miłosierdzia - wciąż się spowiadacie i przeżywacie tajemnicę przebaczenia, tajemnicę przejścia ze śmierci do życia.
Kiedy idziemy – Kochani - aby pojednać się z Bogiem, niesiemy Mu nasze rany, upadki, nasze "zera", a więc niezliczone braki, złości, zaniedbania. Niezliczona jest ich liczba. I oto przez spowiedź, przed tymi wszystkim zerami grzechów stawiamy Jezusa Miłosiernego.
       Pomyślcie, jeśli w matematyce, przed wieloma zerami postawimy jakąś cyfrę, to wtedy nabiera ona konkretnej wartości, a jeśli przed naszymi grzechami i słabościami postawimy Jezusa, to z bankruta stajemy się milionerami łaski.
       Dlatego to rozważanie Słowa Bożego zakończmy modlitwą ufności:
       O Boże wielkiego miłosierdzia, Dobroci niepojęta, uprzedzaj nas łaską swoją i pomnażaj w nas nieustannie miłosierdzie swoje, abyśmy wiernie pełnili wolę Twoją świętą.

       Jezu, ufności nasza, skruszeni zbliżamy się do miłosiernego Serca Twego, u którego nikt nie doznał odmowy, choćby był największym grzesznikiem. Wierzymy Tobie! Ufamy Tobie! Uwielbiamy Twoje nieskończone miłosierdzie. Amen.

Cytat dnia

"Teraz czas na ludzi głębokiej wiary, ludzi wielkich ideałów! Ideały się nie starzeją! Ideały ze świętością u ich szczytu – wciąż są młode, bo Bóg jest młody! Świętość, wprawianie w świętość, obrona świętości jest obowiązkiem Kościoła! To ona jest specyficzną wartością, do której tylko Kościół zaprasza! I podkreślam – ona jest jego obowiązkiem! Naszym obowiązkiem!" (Z homilii na zakończenie II Synodu Młodych Diecezji Płockiej)

Bp. Piotr Libera
Polecamy
Księga XLIII Synodu Diecezji Płockiej

Księga „Gdzie jest Bóg, tam jest przyszłość”. XLIII Synod Diecezji Płockiej składa się z trzech części. W pierwszej zamieszczono 14 dekretów synodalnych (dokumentów głównych), opracowanych przez właściwe komisje synodalne. W drugiej części Księgi synodalnej znalazły się: statuty instytucji, instrukcje, regulaminy i wytyczne. W części trzeciej, oprócz nieodzownego materiału prawnego (Dekret Biskupa Płockiego, zwołujący Synod; Regulamin Synodalny itp.), zamieszczony został List pasterski Biskupa Płockiego na Wielki Post 2013 „Synod szkołą wędrowania z Kościołem, w Kościele i dla Kościoła”, wspomniany List pasterski na Niedzielę Synodalną, a także liczne, bogate w treści homilie i przemówienia Biskupa Piotra, wygłaszane podczas Sesji Plenarnych Synodu oraz przy innych okazjach, wykorzystywanych przez Biskupa dla krzewienia idei synodalnej w Diecezji.

zobacz więcej
Proszę wpisać godzinę w prawidłowym formacie
SZUKAJ |
Wyślij intencję

Wypełnij poprawnie wszystkie pola

Błąd serwera, spróbuj ponownie!



Tu możesz wysłać intencję modlitewną. Otrzymają ją wybrane zgromadzenia zakonne i wspólnoty.

Dziękujemy za wysłanie intencji
Zapisz

Ta strona używa COOKIES. Z pomocą cookies zbieramy dane jedynie w celach statystycznych. Możesz usunąć pliki cookies z dysku twardego a także zablokować ich zapisywanie poprzez zmianę ustawień swojej przeglądarki.

x